Марына Адамовіч: Гонар і сумленне важней заклікаў да перамоваў з рэжымам

Жонка Мікалая Статкевіча лічыць, што патуранне дзеянням беларускага рэжыму спрыяе яго захаванню.

На мінулым тыдні палітвязень звярнуўся да літоўскага прэм’ер-міністра з заклікам адмовіцца ад сустрэч з кіраўніцтвам беларускага рэжыму. У сваім адкрытым лісце кандыдат у прэзідэнты на выбарах 2010-га года, у прыватнасці, адзначыў, што «тыя, хто змагаецца за свабоду нашай краіны, разглядаюць любыя прамыя кантакты кіраўніцтва дэмакратычных краін з верхаводамі беларускага рэжыму, як здраду ідэалам дэмакратыі і спробу легітымізацыі дыктатуры», нагадвае eurobelarus.info.

Ці правільна разумеюць словы Мікалая Статкевіча беларускія і еўрапейскія палітыкі? З такім пытаннем мы звярнуліся да жонкі палітыка, якая лепш і дакладней большасці іншых ацэньвае сённяшнюю сітуацыю вакол праблемы палітвязняў у Беларусі.

«Я мяркую, што беларускія і еўрапейскія палітыкі абсалютна правільна разумеюць словы Мікалая. Ва ўсякім выпадку, у тых адказах, якія я атрымліваю, выкладзена ўсё вельмі слушна. Думаю, што і літоўскі прэм’ер-міністр абавязкова адкажа на ліст, які адрасаваны асабіста яму. Калі б я не была ў гэтым упэўненая, то ні за што не стала б увогуле размяшчаць дзе б там ні было гэты ліст», – прызнаецца Марына Адамовіч.

Пры гэтым яна адзначае, што ёй сімпатычная афіцыйная пазіцыя Еўрапейскага Звяза: «Падкрэсліваю: афіцыйная пазіцыя, а не дзеянні лабісцкіх і іншых груповак, якія так ці інакш знаходзяць сваё адлюстраванне».

На думку Марыны Адамовіч, асноўная праблема сёння складаецца не толькі і нават не столькі ў самой наяўнасці ў нашай краіне палітвязняў:

«Я бачу вялікую праблему сістэмных падыходаў у адносінах цывілізаванага свету з беларускім рэжымам. Таму што менавіта патуранне дзеянням рэжыму ў цэнтры Еўропы з боку міжнароднай грамадскасці спрыяе захаванню ўсяго таго, што мы назіраем вось ужо на працягу 19 гадоў. Так што сёння я падтрымліваю менавіта афіцыйныя крокі Еўразвяза, а не тое, што адбываецца вакол абмеркавання пытання палітвязняў у Беларусі».

Якіх дзеянняў з боку міжнароднай супольнасці і з боку грамадзянскай супольнасці Беларусі не хапае сёння для таго, каб прымусіць дзейсны рэжым да вызвалення і рэабілітацыі палітвязняў? Жонка Мікалая Статкевіча ўпэўненая, што «не хапае ўзаемадзеяння, таму што ў глабальным разуменні я бачу пакуль толькі барацьбу за перацягванне коўдры на сябе, нічога іншага я цяпер практычна не бачу».

«Два з паловай гады я назірала спробы, з большай ці меншай ступенню эфектыўнасці, якія былі накіраваныя на змяненне грамадскай думкі па гэтым пытанні, – адзначае Марына Адамовіч. – Грамадская думка наогул катэгорыя даволі эфемерная, яна вагаецца паміж палярнымі кропкамі гледжання ў вельмі кароткія перыяды часу. І за ўвесь гэты час менавіта спробы маніпуляваць грамадскай думкай для мяне з’яўляліся самымі балючымі дзеяннямі ў тым ліку і з боку грамадзянскай супольнасці».

З яе пункту гледжання, «калі наогул увесь свет хоча выжыць у сённяшніх умовах, то акрамя голага прагматызму, акрамя realpolitik, і акрамя іншых эканамічных інтарэсаў, павінны захоўвацца такія важныя рэчы, як чалавечая годнасць, маральны выбар і самапавага».

І калі пра гэта будуць памятаць людзі, пачынаючы ад палітыкаў і заканчваючы звычайнымі інтэрнэт-карыстальнікамі, то жыць нам усім будзе нашмат лягчэй, перакананая Марына Адамовіч:

«Гонар, сумленне, самапавага і любоў да сваёй Радзімы – гэта важна, чым усе пісьмовыя звароты, заклікі да перамоваў з рэжымам, прапановы зняць патрабаванні аб рэабілітацыі палітвязняў. Я мяркую, што два з паловай гады – гэта цалкам дастатковы тэрмін, які быў для таго, каб усе зацікаўленыя арганізацыі, уключаючы праваабарончыя, маглі разабрацца ў сваіх узаемадзеяннях і вызначыцца, што ж мы ўсё ж такі разумеем пад рэабілітацыяй палітвязняў. А зняцце гэтага патрабавання для мяне было вельмі балючым ударам у спіну з боку тых, ад каго я гэтага не чакала. Для мяне гэта непрымальна незалежна ад таго, якімі б высокімі абгрунтаваннямі і матывамі гэта не прыкрывалася. Па-першае, мне вельмі балюча чуць усе гэтыя ідыёцкія прапановы з разраду «давайце папросім палітвязняў напісаць прашэнні аб памілаванні», а па-другое, я вельмі хваравіта ўспрыняла ўсе размовы аб тым, каб зняць патрабаванне аб рэабілітацыі толькі таму, што мы не ведаем , што гэта такое. Але для таго, каб з гэтым вызначыцца, часу было дастаткова, тым больш, што прававое вызначэнне гэтаму ёсць. І я ўпэўненая, што акрамя жаданняў проста пакрасавацца, у людзей павінны, у першую чаргу, заставацца гонар і годнасць. А калі пра гэта забываюць і прапануюць нейкія незразумелыя рашэнні, то Мікалай Статкевіч называе гэта здрадай. І я з ім цалкам згодная».

- у навінах

 

Зьвязаныя навіны:

24.10.2017 Сяргей Скрабец: Сэнсу ў акцыях не бачу, але ў душы пратэстоўцаў падтрымліваю

23.09.2017 Мікола Статкевіч: Найперш за краты кідаюць патрыётаў сваёй краіны

23.05.2017 “Цалкам рэальна, што некаторых фігурантаў “справы патрыётаў” могуць асудзіць…”

24.02.2017 Мікалай Статкевіч: Ёсць чырвоная рыса, за якую не можам перайсці ні мы, ні ўлада

30.01.2017 Мікалай Статкевіч: Сёння ўлады не могуць сабе дазволіць раскідаць усіх па турмах…

06.09.2016 Былыя палітвязні рыхтуюцца да акцыі “Вярні выбары”

23.08.2016 Былы палітвязень Мікалай Статкевіч на гадавіну свайго вызвалення адкаркаваў армянскі каньяк 1968 году

12.08.2016 Мікалай Статкевіч: Найлепшы падарунак для мяне – свабода для нашай краіны

06.07.2016 Мікалай Статкевіч: Гэта ў пэўнай ступені акцыя салідарнасці з былымі палітвязнямі!

20.06.2016 Мікалай Статкевіч: Трэба як мага больш палітызаваць парламенцкую кампанію

Іншыя палітычныя вязьні