Andriej Walabujeu

Andriej Walabujeu –oskarżony w sprawie karnej dot. Marszu Wolności – 1999 rok. W czasie zatrzymania miał 17 lat, był po szkole wieczorowej, jako najstarszy syn w wielodzietnej rodzinie, rozpoczął pracę, by wesprzeć finansowo rodziców.

Kronika represji

Andriej Walabujeu został zatrzymany razem z przyjaciółmi – Hermanem Suszkiewiczem i Glebem Dogilem – po Marszu Wolności w przejściu metra przy Placu Zwycięstwa (Plac Pobiedy). Młodzi ludzie rozmawiali, kiedy podeszło do nich pięcioro funkcjonariuszy w cywilu. Milicjanci złapali chłopców i wrzucili ich do samochodu. Z posterunku milicji, na który dostarczono chłopców, Walabujeua przewieziono do aresztu, gdzie przetrzymywano go 3 dni. Przedstawiono mu zarzuty z artykułu 186 par. 3 Kodeksu Karnego Republiki Białorusi. Otrzymał on zakaz opuszczania miejsca zamieszkania.

Andriej Walabujeu opuścił Białoruś i wkrótce otrzymał status uchodźcy w Polsce. Tam też rozpoczął studia. Taki też był los jego przyjaciół, którzy zostali skazani w związku z tą samą sprawą. Proces sądowy rozpoczął się 12 grudnia 2001 roku, w przededniu Marszu Wolności. Sprawę rozpatrywał miński sąd. Młodzi ludzie byli oskarżeni z artykułu 186 par. 3 – organizacja lub udział w grupowych działaniach, w poważny sposób naruszających porządek publiczny oraz z artykułu 201, par. 2 – złośliwe chuligaństwo. Zarzucano im, że podczas starć demonstrantów z milicjantami, chłopcy rzucali w żołnierzy płytami chodnikowymi, które były składowane w parku Gorkiego, gdyż odbywał się tam wtedy remont. 2 stycznia 2002 roku Andriej Walabujeu wraz z trójką innych oskarżonych, został skazany przez miński sąd na karę grzywny w wysokości 50 płac minimalnych.

Дела, которые касаются данного человека:

Другие политические заключённые