Blog

10 Articles

76-гадовы праваабаронца Валерый Шчукін прайшоў 16 кіламетраў у падтрымку “Матчынага Руху 328”

Вядомы праваабаронца Валерый Шчукін распавёў сайту palitviazni.info, што ён, каб падтрымаць “Матчын Рух 328”, адправіўся ў паломніцкі тур і прайшоў 16 кіламетраў.

“Жанчыны маліліся за сваіх дзяцей, за змены “наркатычнага” артыкула ў заканадаўстве. Маліліся за тое, што ім баліць”, – кажа суразмоўца.

Пасля збіцця падчас акцыі 25 сакавіка здароўе Валерыя Шчукіна значна пагоршылася

Пасля выпіскі з ваеннага шпіталя вядомы беларускі праваабаронца Валерый Шчукін знаходзіцца дома, але з кватэры ўжо практычна не выходзіць.

“Калі зусім не змагу хадзіць, то прыпаўзу на наступную вулічную акцыю”, – кажа сайту palitviazni.info Валерый Аляксеевіч.

Валерый Шчукін: Яны мяне, афіцэра, хацелі напалохаць?

22 сакавіка вядомы беларускі праваабаронца Валерый Шчукін адзначыў свой 75-гадовы юбілей. А ўжо праз тры дні ўлады падрыхтавалі знакамітаму пенсіянеру свой “падарунак” – падчас святкавання Дня волі АМАПаўцы яго жорстка збілі, і сёння Валерый Аляксеевіч знаходзіцца ў ваенным шпіталі.

“Яны мяне, афіцэра, хацелі напалохаць? – кажа Валерый Шчукін. – Не праз такое праходзіў…”

Валерый Шчукін: Спрабаваў бараніць праўду, а сам бараніўся ад няпраўды

22 сакавіка вядомаму беларускаму праваабаронцу Валерую Шчукіну споўнілася 75 гадоў.

Валерый Аляксеевіч Шчукін – адзін з самых сталых і вядомых праваабаронцаў Беларусі. У свой час быў рэкардсменам па колькасці знаходжання на “сутках”. Сам ён кажа, што раней нават вёў дзённік, дзе ўлічваў кожную ўласную “ходку”. А, калі лічба стала трохзначнай, перастаў весці ўлік.

Валерый Шчукін: Аднойчы Дзень народзінаў адзначаў на “сутках”

ai-176702-aux-head-20151103_valeri_schukin_svaboda.org_360 22 сакавіка вядомаму беларускаму праваабаронцу Валерую Шчукіну споўнілася 74 гады.

Валерый Аляксеевіч Шчукін – адзін з самых сталых і вядомых праваабаронцаў Беларусі. У свой час быў рэкардсменам па колькасці знаходжання на “сутках”. Сам ён кажа, што раней нават вёў дзённік, дзе ўлічваў кожную ўласную “ходку”. А, калі лічба стала трохзначнай, перастаў весці ўлік.

“Сёння мне не сорамна за тыя гады, што я пражыў, – кажа Валерый Аляксеевіч. – Мне не сорамна глядзець людзям у вочы”.

Валерый Шчукін: Я – салдат арміі справядлівасці

Валерый Шчукін73-гадовы Валерый Аляксеевіч Шчукін – адзін з самых сталых і вядомых праваабаронцаў Беларусі. У свой час быў рэкардсменам па колькасці знаходжання на “сутках”. Сам ён кажа, што раней нават вёў дзённік, дзе ўлічваў кожную ўласную “ходку”. А, калі лічба стала трохзначнай, перастаў весці ўлік.

Ён, як ніхто іншы ведае, у якіх умовах утрымліваюцца беларускія вязні за кратамі, і быў адным з першых, хто стаў змагацца за іх правы. Пра выжыванне ва ўмовах няволі, пра завостранае пачуццё справядлівасці Валерый Шчукін распавядае сайту palitviazni.infо.

– Валерый Алексеевіч, узгадайце за што апынуліся за кратамі ў самы першы раз?

– Гэта было так даўно, што акалічнасці менавіта першай “ходкі” узгадаць зараз цяжка. Я дакладна не памятаю, за што апынуўся ў няволі ўпершыню, але адназначна гэта было пасля таго, як Лукашэнка фактычна разагнаў парламент XIII склікання. Бо ў сярэдзіне 90-х дзеючых дэпутатаў саджаць усё ж такі баяліся.

Пазбавіўшыся дэпутацкай недатыкальнасці, я не кінуў актыўнай грамадзянскай дзейнасці, за што і трапіў у поле зроку нашых праваахоўных органаў. Спачатку мяне проста спрабавалі палохаць, але я, былы афіцэр, на пагрозы проста не звяртаў увагу. Потым мяне каралі штрафамі па адміністрацыйных артыкулах, “паехаў на суткі”…

“Усяго тры месяцы, але на якіх нервах!”

“Усяго тры месяцы, але на якіх нервах!”

Валерый Шчукін — аб сваім арышце ў Жодзіне (працяг)

— Даведаўшыся, што мяне шукаюць, я добраахвотна прыйшоў, сам. Мяне адвезьлі спачатку (у нас арыштнага дому тады не было) на Валадарку. Але потым Валадарка атрымала каманду згаліць мне бараду.

“І вось у панядзелак я прыйшоў з рэчамі — садзіцца ў турму…”

“І вось у панядзелак я прыйшоў з рэчамі — садзіцца ў турму…”

Капітана другога рангу ў адстаўцы Валерыя Шчукіна можна сьмела назваць ветэранам беларускага супраціву. Ён тройчы судзімы па палітычных крымінальных справах. Пры гэтым яго адседкі яшчэ і па адміністрацыйных тэрмінах у канцы 90-х-напачатку 2000-х складалі рэкордны тэрмін. Праўда, сам Валеры Аляксеевіч сьціпла адзначае, што «потым з’явіліся новыя людзі», у тым ліку і тыя, “якія адседзелі сутак больш, чым я, і нашмат”.

Валеры Шчукін

Валеры Шчукін

Валеры Аляксеевіч Шчукін – дэпутат Вярхоўнага Савету РБ 13-га скліканьня, праваабаронца, журналіст (шмат гадоў быў карэспандэнтам незалежнай газэты “Народная Воля”). “Тройчы палітвязень” — супраць яго былі заведзеныя тры палітычныя крымінальныя справы.

Валеры Шчукін нарадзіўся 22 сакавіка 1942 г. ва Ўладзівастоку. Скончыў школу ў Менску, служыў у войску, пасьля дэмабілізацыі вярнуўся ў Менск. Скончыў Ленінградзкую вышэйшую вайскова-марскую інжынэрную вучэльню. 27 гадоў адслужыў у флёце, капітан другога рангу ў адстаўцы. Дэпутат Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня. Ад 1996 па 2003 г. жыў у Полацку, ад 2003 г. ня мае ўласнага жыльля.

Быў выключаны з Партыі камуністаў Беларусі. Сябра “Беларускага Хэльсынкскага камітэту”, ганаровы сябра “Беларускай асацыяцыі журналістаў”. Займаецца праваабарончай дзейнасьцю.

Храналёгія перасьледу

Валеры Шчукін шмат разоў затрымліваўся міліцыяй, быў караны штрафамі і арыштамі за ўдзел у апазыцыйных акцыях.

Першы раз трапіў за краты напрыканцы 1998 году. На турэмным рахунку капітана другога рангу ў адстаўцы і дэпутата Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня — некалькі дзясяткаў адміністрацыйных арыштаў і тры крымінальныя прысуды. З усіх адседак Шчукіну найбольш востра згадваецца адзін дзень у жодзінскай турме. Дзень, калі яму гвалтам пагалілі бараду.

У кастрычніку 1999 г. быў адным з заяўляльнікаў мітынгу і шэсьця “Марш Свабоды”. Але калі гарадзкімі ўладамі шэсьце было забароненае, ён адмовіўся ад свайго подпісу і пайшоў на “Марш” у якасьці звычайнага ўдзельніка. На 19 кастрычніка В. Шчукін быў выкліканы ў Савецкі РАУС па позве, дзе быў затрыманы паводле арт. 119 Крымінальна-працэсуальнага кодэксу РБ. Пры затрыманьні В. Шчукін быў моцна зьбіты (ім пададзеная скарга ў пракуратуру Савецкага раёну г. Менску). Тры дні В. Шчукін знаходзіўся ў ізалятары часовага ўтрыманьня, а пасьля прад’яўленьня яму абвінавачаньня (22 кастрычніка) па арт. 186.3 КК РБ накіраваны ў сьледчы ізалятар на вуліцы Валадарскага. Абраная для В. Шчукіна мера стрыманьня, арышт, потым была зьмененая на падпіску аб нявыезьдзе. Адносна В. Шчукіна парушаная дэпутацкая недатыкальнасьць. На яго арышт легітымны Вярхоўны Савет РБ дазволу не даваў, як таго патрабуе заканадаўства.

У 2001 г. пасьля спробы трапіць на прэсавую канфэрэнцыю міністра ўнутраных справаў Уладзімера Навумава, Валеры Шчукін адседзеў тры месяцы ў жодзінскай турме за непадпарадкаваньне ахоўнікам і пабітае шкло ў будынку Міністэрства ўнутраных справаў. 12 чэрвеня 2001 г. быў зьняволены, 13 верасьня 2001 г. — вызвалены.

Пасьля вызваленьня працягваў актыўную праваабарончую і журналісцкую дзейнасьць. Сябра БАЖ, журналіст і праваабаронца Валеры Шчукін быў абвінавачаны па арт. 189 (“Зьнявага”) Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусь за распаўсюд улётак падчас выбарчай кампаніі ў мясцовыя Саветы 2007 года. У іх распавядалася, што супрацоўнікі акружных выбарчых камісыяў Віцебску ў часе датэрміновага галасаваньня парушаюць заканадаўства.

26 сакавіка 2007 г. Валерыя Шчукіна чарговы раз выклікалі на допыт у Першамайскі РУУС г. Віцебску. Яму прад’явілі абвінавачаньне паводле арт. 189 ч. 2 Крымінальнага кодэксу — “зьнявага, нанесеная ў друкаваным творы”, выкліканае тым, што напярэдадні выбараў у мясцовыя Саветы Валеры Шчукін вырабіў і распаўсюдзіў улёткі з крытыкай аб парушэньні заканадаўства супрацоўнікамі акружных выбарчых камісій гораду.

У сувязі з гэтым сьледчы Гердаў вынес пастанову пра ўжыцьцё да Шчукіна падпіскі аб нявыезьдзе. Аднак Шчукін такой падпіскі ня даў. Ён заявіў сьледчаму, што для яго, як для палітыка і журналіста, лепей сядзець у СІЗА, чым быць пад падпіскай пра нявыезд. Валеры Шчукін быў прызнаны вінаватым і аштрафаваны.