Свабоду палітвязьням!

Марына Лобава: Эдзік настройвае сябе, што ён будзе сядзець да канца

editor — Tue, 21 May 2013 18:06:10 +0000

Увечары 20 траўня скончылася доўгатэрміновае трохсуткавае спатканьне Марыны Лобавай з сынам Эдуардам, які зьняволены ў Івацэвіцкай калёніі «Ваўчыныя норы». На сустрэчы быў таксама 19-гадовы Эдуардаў брат Уладзіслаў.

«Ён сказаў, што ў яго ўсё нармальна, калі не лічыць, што ў яго зноў многа парушэньняў. Але ён кажа, што гэта звычайная турэмная практыка. Мала каму са зьняволеных удаецца пражыць без парушэньняў. Перадаць яму перадачу начальнік не дазволіў, таму мы нічога ня бралі. Здароўе нармальнае, але кажа, што іншы раз баліць галава. Магчыма, гэта зьвязана зь няякасным харчаваньнем. Але настрой у яго бадзёры. Ён жыве ў агульнай зоне, у пакоі, дзе каля трыццаці чалавек. Мае магчымасьць выходзіць на вуліцу, у двор. Кожны атрад мае свой дворык. Тэлевізар у іх адзін на ўвесь атрад. Але асноўныя навіны ён атрымлівае з газэтаў. Больш-менш ён ведае, што адбываецца ў краіне».

Спадарыня Марына жыла з сынам у «гатэльчыку» для спатканьняў.

«Там на кожную сям’ю выдзяляецца пакой, на кожнага члена сям’і ложак, крэсла, стол, некалькі тумбачак. Агульная прыбіральня, душ. Ёсьць дворык для шпацыраў, лаўкі, альтанкі.

Усе вязуць туды прадукты, там ёсьць кухня, можна гатаваць, ёсьць мікрахвалёўка. Вядома, павезла больш мясных прадуктаў, гародніны. З малочных — ёгурты, тварог, бо там ён гэтага наагул ня бачыць. Марозіва. Валя Аліневіч мне парэкамэндавала, дала тэрмапакет, і я завезла яму марозіва розных гатункаў, і ён, канечне, зьеў з апэтытам.

Там на вокнах краты, але верхняя частка вакна адчыняецца. Выдаецца бялізна. Ёсьць там пакой адпачынку з тэлевізарам. Але мы туды не выходзілі, былі ў пакоі і размаўлялі».

Спадарыня Марына распавяла, што доўгатэрміновыя сустрэчы дазваляюцца раз на паўгода.

«Гэта вялікае шчасьце, і едзеш туды як на крылах, загадзя складаеш сьпіс прадуктаў, што прыгатуеш. А разьвітвацца, вядома, вельмі цяжка, вельмі цяжка пакідаць. І з кожным разам гэта становіцца ўсё цяжэй і цяжэй. Бачу, як іншыя жанчыны цягнуць гэтыя цяжкія сумкі, сядзяць жа ў асноўным мужчыны. Неверагодных памераў сумкі цягнуць на сабе, надрываюцца. Гэта такое сумнае відовішча. Ты разьвітваесься са сваім сынам, а вакол стаяць таксама жанчыны, якія ледзь стрымліваюць эмоцыі. І гэта ўсё накладаецца. Назіраеш — настолькі шкада людзей».

Карэспандэнт: А сустрэчу дазволілі адразу ці вам давялося яшчэ чакаць?

Лобава: «Гэта вялікі працэс. У кожнага, хто едзе на спатканьне, павінны спраўдзіць прадукты, якія прывезьлі. Потым трэба ў штабе выпісаць дазвол. Аплаціць пражываньне ў „гатэлі“. І чакаць, пакуль усіх правераць. Нас правяраюць, усе рэчы, якія вязём, каб нічога не пранесьлі. Спачатку рэчы правяраюць, потым мы пакідаем іх у асобным пакоі. Потым выходзім, чакаем, пакуль рэчы ў астатніх правераць. Потым нас правяраюць, мы нікуды ўжо не выходзім, бярэм рэчы і нясем. І ў выніку, калі ўсе гэта пачынаецца ў 10 гадзін, то туды мы трапляем толькі ў 12.30. Адчуваеш усё, што адчувае зьняволены. Бо калі летам у добрае надвор’е хочацца прагуляцца, а ты разумееш, што нікуды ня можаш выйсьці. І гэта накладае пэўны адбітак. Я пачынаю думаць, што мой сын сядзіць ужо столькі гадоў — і ўвесь час у замкнёнай прасторы. Нават за трое сутак пачынаеш уяўляць, як сядзяць гадамі. Сын шмат не распавядае, кажа, што нават у лістах пісаць асабліва няма пра што: адзін дзень падобны да іншага. Таму і лісты ён рэдка піша. Яму шмат пішуць, дасылаюць кнігі, часопісы, нават з-за мяжы. Гэта такая прыемная падтрымка».

Карэспандэнт: Якая пэрспэктыва вызваленьня Эдуарда зь вязьніцы? Магчыма, вы абмяркоўвалі гэта неяк з турэмным начальствам?

Лобава: «Я гэтую тэму не абмяркоўваю, бо ад турэмнага начальства ў нас нічога не залежыць. Калі б ён быў проста асуджаны, не з палітычных матываў, тады яшчэ можна было б гаварыць пра датэрміновае вызваленьне ці што. А так сэнсу няма абмяркоўваць. Эдзік настройвае сябе, што ён будзе сядзець да канца. 18 траўня якраз быў своеасаблівы юбілей — яму засталося адбыць роўна год і 7 месяцаў. І ён не настройвае сябе на пэрспэктыву датэрміновага вызваленьня. Ён сказаў, што час прайшоў даволі хутка, як ні дзіўна. Яму ж чатыры гады далі, засталося год і 7 месяцаў».

svaboda.org

З Арцёмам Пракапенкам не спыняюць “выхаваўчай працы”

editor — Mon, 20 May 2013 18:03:44 +0000

Адміністрацыя Магілёўскай калоніі праводзіць прафілактычныя гутаркі з палітвязнем Арцёмам Пракапенкам.

Пра гэта Рацыі паведаміла маці зняволенага актывіста Віялета Пракапенка. Наколькі часта яе сына выклікаюць да кіраўніцтва на размовы і чаму, жанчына не ведае:

- Неяк тэлефанаваў на днях. Казаў, што дазволілі доўгатэрміновае спатканне, але толькі на адныя суткі. Паедзем дзесьці ў дваццатых чыслах чэрвеня. Яшчэ казаў, што прафілактычныя гутаркі з ім рэгулярна праводзяць. Так бы мовіць, “выклікаюць на кавёр”.

Арцём Пракапенка быў асуджаны разам з Яўгенам Васьковічам і Паўлам Сырамалотавым да 7 гадоў зняволення за спробу падпалу дзвярэй бабруйскага аддзелу КДБ.

Усе трое прызнаныя правабаронцамі палітычнымі вязнямі. У верасні мінулага года Павел Сырамалотаў выйшаў на волю, пасля таго як напісаў прашэнне аб памілаванні на імя Лукашэнкі. Арцём Пракапенка і Яўген Васьковіч адмаўляюцца пісаць такое прашэнне.

racyja.com

Статкевіч пра памілаваньне: “Не характэрна для праваслаўных атэістаў”

editor — Sat, 18 May 2013 18:08:36 +0000

Статкевіч тлумачыць, чаму яго не памілвалі на Вялідзень.

У лісьце, які атрымала ад Мікалай Статкевіча ягонай жонка Марына Адамовіч палітвязень выказвае падзяку сябрам, якія перадалі яму ў турму тэлевізар і піша, што ўбачыў на экране «першае вясеньняе лісьце».

«Мікалай сапраўды ня бачыць ўжо трэцяй вясны», — зазначае Марына Адамовіч пра свайго мужа, якога трымаюць ў Магілёўскай турме.

Марына Адамовіч зачытала з ліста тлумачэньне Мікалая Статкевіча адносна таго, чаму ён не чакаў вызваленьня палітвязьняў на мінулы Вялікдзень.

Год таму на Вялікдзень былі памілаваныя былы кандыдат на прэзыдэнта Андрэй Саньнікаў і ягоны паплечнік Зьміцер Бандарэнка.

Былы кандыдат на прэзыдэнта, палітвязень Мікалай Статкевіч у гэта ня верыў: «Андрэя і Дзіму вызвалілі на Вялікдзень выпадкова. Проста цягнулі з разглядам іх прашэньняў у спадзяваньні, што я і Зьміцер Дашкевіч далучымся. І дацягнулі да паседжаньня камісіі па памілаваньні, якая засядае двойчы ў год, у сярэдзіне вясны і сярэдзіне восені. І прычым тут Вялікдзень? Гэта ж гэтак не характэрна для праваслаўных атэістаў».

Паводле Марыны Адамовіч, зноў не ўсе лісты яе мужа, якія ён дасылае адрасатам, да іх даходзяць.

Мікалай Статкевіч асуджаны на 6 гадоў за арганізацыю мітынг пратэсту пасьля прэзыдэнцкіх выбараў 19 сьнежня 2010 году. Сваёй віны палітык не прызнаў.

svaboda.org

Ці застаўся Аляксандр Францкевіч адзін ў камэры?

editor — Sat, 18 May 2013 17:11:14 +0000

Палітвязень Аляксандр Францкевіч, якога трымаюць ў івацэвіцкай калёніі ў памяшканьні камэрнага тыпу, ужо больш за 2 тыдні не дасылае сваякам лістоў. Тэлефанаваньняў дамоў Францкевіч пазбаўлены, як пакараны на знаходжаньне ў ПКТ.
Маці Франкевіча Валянціна не выключае, што Аляксандр ужо сядзіць адзін ў камэры: «У апошнім лісьце Саша пісаў, што яны сядзелі ў камэры ўдвох і той вязень мусіць хатка выйсьці. То бок ён застанецца ў камэры сядзець адзін. Але, мяркуе, яму нават лепей будзе, бо прызвычаіўся і нават добра было б адпачыць ад некаторых вязьняў, якія там ёсьць. Тым больш што там некаторыя вязьні схільны да розных правакацый. Зараз можа лепш будзе яшчэ і таму, што памяняўся начальнік калёніі».

Актывіст анархісцкага руху Аляксандр Францкевіч быў асуджаны на 3 гады калёніі за ўдзел у нападах на адміністрацыйныя будынкі. Сваёй віны Францкевіч на судзе не прызнаў. Тэрмін пакараньня Аляксандра Францкевіча заканчваецца восеньню.

svaboda.org

На паўгода Алеся Бяляцкага пазбавілі прадуктовых перадач

editor — Thu, 16 May 2013 17:34:32 +0000

16 траўня жонка палітвязьня Алеся Бяляцкага Натальля Пінчук наведала бабруйскую калёнію, дзе трымаюць яе мужа.

Натальля Пінчук мела намер перадала Алесю Бяляцкаму рэчавую перадачу і даведалася, што у сакавіку да жніўня мужа пазбавілі права на харчовыя перадачы.

«За якое парушэньне яго пакаралі, мне невядома, ды я і не цікавілася. Гэта рытарычнае пытаньне — за што? Прычыну знойдуць.»

Паводле Натальлі Пінчук, Алесь Бяляцкі тэлефанаваў дамоў у пачатку траўня. У лістах, якія ад яго даходзяць, ён звычайна ні на што не скардзіцца.

Натальля Пінчук перадала мужу ў калёнію спартовы строй, пасьцельную бялізну ды іншыя рэчы. Гэта была адзіная дазволеная вязьню ў год рэчавая перадача.

Кіраўнік праваабарончага цэнтру «Вясна» Алесь Бяляцкі асуджаны на 4,5 года зьняволеньня за утойваньне прыбыткаў з-за мяжу. Праваабаронца сваёй віны не прызнаў і казаў у судзе пра грошы, якія ішлі на дапамогу ахвярам палітычных рэпрэсій ў Беларусі.

svaboda.org

Алесь Бяляцкі не спадзяецца на хуткае вызваленне

editor — Wed, 15 May 2013 16:41:57 +0000

Палітзняволены кіраўнік праваабарончага цэнтра “Вясна” Алесь Бяляцкі не спадзяецца на хуткае вызваленне і ўвесь вольны час у турме прысвячае творчай працы. Па словах праваабаронцы з цэнтра “Вясна” Таццяны Равякі, пра гэта гаворыцца ў лісце, які яна атрымала ад Бяляцкага з Бабруйскай калоніі №2.

Ліст напісаны 6 траўня, пасля Вялікадня. Чакалася, што ў гэтыя святы магчыма вызваленне палітзняволеных.

Таццяна Равяка:

- Ён напісаў, што ў прынцыпе не чакаў гэтага таму, што пэўных знакаў пакуль яшчэ няма, што ў бліжэйшы час чакаюцца нейкія важныя змены ў ягоным лёсе, я думаю, як і ў лёсе іншых палітвязняў. Таму ён настроены на дастаткова працяглае знаходжанне ў калоніі, і гэты час ён вельмі плённа выкарыстоўвае, зараз ён рыхтуе да выдання тры свае кнігі.

Па словах Таццяны Равякі, першая з іх прысвечана гісторыі праваабарончага руху. Яна цалкам напісана ў турме і можа быць выдадзена ўжо сёлета.

Другая кніга будзе складацца з публікацый Бяляцкага ў прэсе, інтэрв’ю, з успамінаў, якія з’явіліся за час яго праваабарончай дзейнасці – больш чым за 15 гадоў.

Канцэпцыя трэцяга выдання распрацоўваецца – гэта будзе дапаможнік грамадскім актывістам і праваабаронцам па арганізацыі кампаній падрымкі палітзняволеных.

racyja.eu

Маці Аліневіча: “Як чарга сына званіць, дык губляецца ключ ад пакоя з тэлефонам”

editor — Mon, 13 May 2013 19:37:43 +0000

Толькі днямі бацькі палітвязьня Ігара Аліневіча атрымалі ад яго ліст з паведамленьнем, што неўзабаве пазвоніць. Але гэты званок ужо адбыўся амаль два тыдні таму. Валянціна Аліневіч адзначае, што не ўпершыню лісты сына з такімі паведамленьнямі даходзяць зь вялікім спазьненьнем:

«Вось ён напісаў ліст 25 красавіка і адправіў нам, што званок будзе 5 траўня. У пэўны час. А сам ліст пайшоў з Наваполацку толькі 6 траўня. І 8-га траўня мы яго атрымалі. Такія рэчы ўвесь час адбываюцца. Ці бывала, што ён пісаў заяву пра тое, што хоча патэлефанаваць дамоў, а гэтая заява раптам губляецца і ў адміністрацыі кажуць, што ён не пісаў. Альбо раптам у гэты момант губляецца ключ ад пакоя, дзе стаіць тэлефон. Вось такія гульні».

Тэлефонны званок, пра які паведамляў бацькам Ігар Аліневіч, нягледзячы на тое, што ліст з папярэджаньнем не дайшоў, усё ж адбыўся. Бацька палітвязьня аказаўся дома і падняў слухаўку. Але, паводле Валянціны Аліневіч, раней бывала і так, што дазваніцца да бацькоў Ігару Аліневічу не ўдавалася. Паводле правілаў, якія дзейнічаюць у беларускіх турмах, вязьні маюць права званіць толькі на хатнія тэлефоны.

Актывіст анархісцкага руху Ігар Аліневіч адбывае пакараньне ў наваполацкай калёніі. Яго асудзілі за ўдзел у нападах на адміністрацыйныя будынкі на 8 гадоў зьняволеньня.

svaboda.org

Павал Севярынец: “Мне засталося 5 месяцаў”

editor — Mon, 13 May 2013 19:34:56 +0000

Сустаршыня партыі БХД Павал Севярынец, які адбывае «хімію» ў спэцкамэндатуры Куплін Пружанскага раёну, вярнуўся да месца адбыцьця пакараньня пасьля трохдзённага адпачынку. На Вялікдзень Павал Севярынец пабываў дома ў Віцебску і вось зноў працуе ў гаспадарцы. Паводле Севярынца, заўваг ад адміністрацыі ён апошнім часам не атрымліваў, але і на датэрміновае вызваленьне не разьлічвае:

«У камэндатуры пра гэта нічога ня кажуць, абмінаюць гэтую тэму. Тэрмін у мяне заканчваецца праз 5 месяцаў і некалькі дзён, 19 кастрычніка званок. У паездку дамоў ужо пэўна ня пусьцяць».

Павал Севярынец асуджаны на 3 гады «хіміі» за ўдзел у мітынгу пратэсту супроць фальшаваньня прэзыдэнцкіх выбараў, які адбыўся 19 сьнежня 2010 году.

svaboda.org

Аляксандар Францкевіч 6 верасьня павінен выйсьці на волю

editor — Sat, 11 May 2013 15:38:20 +0000

У Аляксандра Францкевіча, які адбывае трохгадовае пакараньне ў івацэвіцкіх «Ваўчыных норах», 6 траўня быў дзень народзінаў — яму споўнілася 23 гады. У гэты дзень вязьня наведаў адвакат, распавядае маці Аляксандра спадарыня Тацяна:

«Адвакат сказаў, што трымаецца Саша годна, настрой у яе аптымістычны, таму што 6 верасьня яму ўжо выходзіць на свабоду. Насамрэч яго тэрмін павінен скончыцца 3 верасьня, але сказалі, што выпусьцяць 6-га. Яму ўжо паказалі дакумэнт. У Сашы, я думаю, наўрад ці што зьменіцца, можа, іншым хлопцам пашанцуе, каму па 7 — 8 гадоў прысудзілі. А тут, я думаю, ён цалкам адседзець свае 3 гады».

svaboda.org

Марына Лобава зьбіраецца на доўгатэрміновае спатканьне

editor — Sat, 11 May 2013 14:36:17 +0000

Маці Эдуарда Лобава, які адбывае тэрмін у Івацэвіцкай калёніі «Ваўчыныя норы» едзе на доўгатэрміновае трохдзённае спатканьне. Але начальнік калёніі забараніў перадаць з сабой харчовую перадачу.

Пра гэта распавяла спадарыня Марына:

«Пасьля доўгатэрміновага спатканьня яшчэ звычайна можна перадаць 30 кіляграмаў харчоў дадаткова. Але нам не дазволілі. Маўляў, „не заслужыў“. Нам ўвесь час „абразалі“, то да 10, то да 15 кіляграмаў. А гэтым разам наагул — нуль! Калі Эдзік тэлефанаваў, сказаў, каб прадукты не рыхтавала з сабой, не дазволілі наагул нічога. Зараз складаю сьпіс, што яму такога пасмачней адвезьці. Гэтым разам вырашыла прывезьці марозіва ў тэрмапакеце».

svaboda.org